Aishwarya   |   Akshay   |   Sanjay   |   Shahrukh   |   Bollywood TV   |   DATABASE   |   FORUM   |   NEWS   |   RINGTONES   |   TAGS

Bollywood Movie Database

Menu

Home arrow Religie arrow Hindoeisme arrow Het derde oog van Shiva
Opmerkelijk E-news Entertainment Sport
Maximale hypotheek
Wilt u zakelijk gaan investeren? Of staat u op het punt een huis te kopen. Bereken dan zelf snel, makkelijk en overzichtelijk het bedrag dat u maximaal kunt lenen voor een hypotheek. Indien u weet wat u maximale hypotheek lasten per maand zi...
Het derde oog van Shiva E-mail

SoulSpiritAl eeuwen lang zat de grote god Shiva in gepeins verzonken op de heilige berg Meroe. Zijn lijf was met as bedekt, zijn haar en zijn lange baard reikten tot aan zijn voeten. Daar zat hij roerloos, terwijl zijn ogen in de verte staarden, naar de met sneeuw en ijs bedekte toppen van het Himalaya-gebergte. Om zijn middel droeg hij een tijgervel en om zijn schouders hing een borstelige leeuwehuid.

De stilte van het woud om hem heen werd slechts verstoord door het vrolijke gefluit van bonte vogels en het gezoem van bijen die van bloem naar bloem vlogen. De toppen van de hoge bomen wuifden zacht heen en weer. Op het zachte mos dansten hemelfeeën, terwijl tussen de bomen mooie herten, gazellen en reeen met verwondering naar dit tafereel keken. Maar Shiva zelf scheen niets te zien van de schoonheid van de hem omringende natuur. Hij mediteerde van 's morgens vroeg tot 's avonds laat en tijdens de kalmte van de nacht. Voor hem gingen de jaren als seconden voorbij en de eeuwen als minuten. Niets kon hem in zijn innerlijke rust storen en geen enkele voorval was in staat hem uit zijn diepe overpeinzing te doen ontwaken. 

Al eeuwen lang had hij hier gezeten, toen er onverwachts levendig geschater en gekraak van voetstappen door het woud weerklonken. Toen waren de nimfen plotseling verdwenen en de viervoetige dieren verscholen zich bevreesd in de struiken. Voorop liep een dame die een bescheiden sari droeg, maar die straalde van schoonheid en charme. Haar gezicht lichtte op als de volle maan, haar ogen schitterden als glimmende juwelen, maar haar haar was even donker als de zwarte nacht. Het was Sati, de dochter van de bergen en de eega van Shiva. Op haar hoofd droeg zij een kruik gevuld met heilig water en in haar ene hand had zij een bos kleurrijke bloemen. Zo stevende zij op haar echtgenoot af, zette de kruik voor zijn voeten neer en legde de bloemen op zijn schoot. 

Shiva zag en hoorde niets. Alleen de fonkeling van zijn ogen verried dat hij nog leefde, maar verder bleef hij even bewegingloos als een sculptuur. Sati kwam wat nader, legde haar wang tegen de zijne en fluisterde: " Lieve echtgenoot, hoe lang heb je hier nu al gezeten! En hoe lang is het niet geleden dat wij elkaar voor het laatst hebben gezien! Praat tegen mij en geef mij een blijk van je genegenheid!" Maar er kwam geen reactie en door geen enkele beweging liet Shiva merken dat hij haar gehoord had. Toen speelde er een ondeugend lachje over het gelaat van Sati, een lachje dat haar allerbekoorlijkst stond. Shiva scheen het niet op te merken; hij staarde strak voor zich uit. Sati ging achter haar echtgenoot staan en plaatste haar ranke handen voor zijn ogen. Had zij het maar niet gedaan! Op hetzelfde ogenblik werd het eerst even donker en toen zo oogverblindend licht dat zelfs de donkerste hoeken en gewelven erdoor verlicht werden. De felle stralen verbrandden de bomen en alle gewassen in de naaste omgeving. Dit licht kwam voort uit het derde oog dat op Shiva's voorhoofd was ontstaan. Met grote snelheid plantten de stralen zich over de aarde voort en verwoestten alles. De weilanden en de akkers, de huizen en de graanschuren, alles ging in vlammen op, terwijl dikke rookwolken ten hemel stegen. Mensen en dieren konden evenmin aan de vernietigende kracht van de vuurzee ontsnappen en stierven een jammerlijke dood. Toen Sati zag wat voor een ramp zij had aangericht, viel ze snikkend voor de voeten van haar meester en smeekte hem medelijden te hebben met het noodlot van mensen en dieren. Zij omhelsde hem, terwijl haar tranen zijn borst bevochtigden. Toen eerst ontwaakte de god uit zijn eeuwenlange meditatie. Hij wierp een blik op de aarde, en door de kracht van zijn goddelijke wil maakte hij een einde aan de macht van zijn derde oog. Meteen werden de vlammen gedoofd en woei er een frisse wind die de schroeiende warmte verdreef. 

Sati slaakte een zucht van opluchting toen zij dit bemerkte en zij vroeg aan haar echtgenoot: "Vertel mij, mijn heer en meester, hoe het gekomen is dat er een derde oog op je voorhoofd is ontstaan?" Wanneer het mijn fout is geweest, zeg het mij dan. Ik wil er eeuwige boete voor doen." Er verscheen een vriendelijke glimlach op het aangezicht van de god, toen hij zei: "Mijn lieve vrouw, bloem van mijn hart en licht van mijn ogen, jou treft geen enkele schuld! Je kon niet weten dat, wanneer het licht van mijn ogen slechts voor enkele seconden wordt gedoofd, de wereld in eeuwige duisternis moet verzinken. Want het licht van de zon, maan en sterren put zijn energie uit mijn ogen. Op het moment dat de duisternis intrad, is mijn derde oog vanzelf ontstaan. Maar omdat ik in meditatie verzonken was, bemerkte ik niet dat de kracht ervan zo omvangrijk was. Goed dat je mij wakker gemaakt hebt en mij geattendeerd hebt op het onheil dat de aarde bedreigde. Door jouw steun en mededogen, mijn eeuwige en onvervangbare geliefde, is de wereld van de algehele ondergang en verwoesting behouden gebleven." 

Shyam Biseswar

Commentaar
Zoeken
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!