Aishwarya   |   Akshay   |   Sanjay   |   Shahrukh   |   Bollywood TV   |   DATABASE   |   FORUM   |   NEWS   |   RINGTONES   |   TAGS

Bollywood Movie Database

Menu

Home arrow Entertainment arrow Specials arrow Geometrische dansvormen als warmbloedige personificaties
Opmerkelijk E-news Entertainment Sport
Maximale hypotheek
Wilt u zakelijk gaan investeren? Of staat u op het punt een huis te kopen. Bereken dan zelf snel, makkelijk en overzichtelijk het bedrag dat u maximaal kunt lenen voor een hypotheek. Indien u weet wat u maximale hypotheek lasten per maand zi...
Geometrische dansvormen als warmbloedige personificaties E-mail
Image De Indiase minister van buitenlandse zaken verklaarde niet zo lang terug tegenover de Westerse pers toen hem gevraagd werd waarom India nooit de rol van vredestichter in het Midden-Oosten op zich heeft willen nemen , het volgende; India voelt zich eerder geroepen de harten van mensen te veroveren met haar culturele overdracht dan middels de vervulling van een ;politietaak. In feite heeft deze premier geen ongelijk indien men getuige was van de indiase dansshow ‘schatten van moeder India ‘, opgevoerd op zaterdag 6 oktober j.l. in het Lucientheater aan het Spuiplein 150 te Den Haag waarvan de figuranten overwegend uit Oost-Europese en Nederlandse komaf bestonden. Wellicht dat deze unieke combinatie en samenstelling een verklaring zou kunnen zijn voor het enorme bezoekersaantal ondanks het feit dat de toegangskaart toch niet zo goedkoop was.

De presentatie lag in handen van de Indiase acteur Adil Hussain die met passie en humor de spanning en aandacht erin wist te houden. De dansshow was een capita selecta van diverse Indiase attributen, cultuurvormen etc. waaronder de Raas Lila, larippu, Varnam, Tabadi Raas, Bhangra en Chidda etc. Ondanks de perfecte decoratie, choreografie en alle andere noodzakelijkheden had het totale spektakel iets weg van de poppenkast Jan Klaassen, het Hindoestaanse toneel Ram Lila en dan weer iets van een musical. De opvoeringen tot de pauze waren uiterst traag en zonder intrige. Dat wat na de pauze werd aangereikt viel iets beter te verteren.

Vanaf het moment dat het doek het podium bloot gooit voor de ogen van het publiek ontspringen de eerste dansbewegingen als een schemerzone waarin droom en werkelijkheid elkaar ontmoeten in een formatie die telkens van perspectief verandert. De flitsende beelden die razendsnel van kleur en sfeer veranderen vloeien op harmonieuze wijze samen met een collage van Indiase muziek. Het resultaat is ongrijpbaar en raadselachtig. Hoewel de uitdrukkingskracht van de dansers zich concentreerde op de eigen solistische presentatie, was het toch in harmonie met de overige solisten. Hun minutieuze handelingen kwamen getimed en langzaam op gang ook al verstreek de tijd sneller dan de bewegingen en voelde het publiek de minuten kruipen of zelfs vliegen.

Het leek alsof er in deze individuele of zelfs subjectieve expressie van de danser een welhaast geëxalteerde uitdrukkingswijze was toegepast, n.l. een sterk chromatische. Hierdoor leken zowel de methodische als de harmonische mogelijkheden enorm uitgebreid. Het artistieke hoogtepunt dat het dansspel bereikte bleek kiemkrachtig te zijn omdat die sterk modelleerde naar de specifieke capaciteiten van de instrumentalisten. Er werd een wonderbaarlijke atletische inventie, een vloeiende ritmische beweging, een haast voluptueuze formatie zichtbaar. De verscheidenheid van de bewegende figuren op het podium en de levendigheid waarmee de muziek met de danser communiceerde en zelfs uitdaagde, liepen parallel met de rol van de begeleidende recitatieven als de melodie van de muziek. De muziek was bij deze de drager van deze dansexpressie en was zelfs verheven tot een ideële sfeer waarin de bewegende hartstochten zich konden verpuren tot schoonheid. Vooral de solostukken van de Nederlandse violiste Lenneke van Staalen omvatte het onmeetbare gevoel- en gloedvolle uiting met daarbij het kleine ritmische accent, dat de basis vormde voor een volmaakte serene ingetogenheid. Drastischer en gemakkelijker te horen was de werking van humoristische instrumentatie, waar de veelal buitenmuzikale associaties maatgevend voor waren.

Image

Deze rustig ingezette muziek werd beklemmender en won langzaam aan betekenis. De veelzijdige verpersoonlijking liet zich uiten in danspasjes die doorwrocht leken met een onvergelijkelijk groter verscheidenheid en innerlijke rijkdom. De lichaams- en armbewegingen associeerden met zowel een kinderlijke blijmoedigheid als met ernst en smart, met een uitgelaten vrolijkheid als met een innige vroomheid. Technisch was het niet alleen boeiend vanwege de volledige beheersing van het vak maar ook door de verscheidenheid in vormgeving, door gedurfde modulaties of tegenstellingen van bewegingssoorten, door harmoniek. De gave om elk karakter consequent uit te beelden, om zich in te leven in de geometrische dansvormen, kortom, de gave om de handelingen a.h.w. leven in te blazen, te maken tot warmbloedige personificaties, hadden deze dansvoorstelling tot een waar spektakel verheven.

Rabin Gangadin

Commentaar
Zoeken
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!