Aishwarya   |   Akshay   |   Sanjay   |   Shahrukh   |   Bollywood TV   |   DATABASE   |   FORUM   |   NEWS   |   RINGTONES   |   TAGS

Bollywood Movie Database

Menu

Home arrow Bollywood arrow Previews & Reviews arrow Film: Veer Zaara, sympathiek drama met amusante achtergrond muziek
Opmerkelijk E-news Entertainment Sport
Maximale hypotheek
Wilt u zakelijk gaan investeren? Of staat u op het punt een huis te kopen. Bereken dan zelf snel, makkelijk en overzichtelijk het bedrag dat u maximaal kunt lenen voor een hypotheek. Indien u weet wat u maximale hypotheek lasten per maand zi...
Film: Veer Zaara, sympathiek drama met amusante achtergrond muziek E-mail
Veer Zaara, sympathiek drama met amusante achtergrond muziekHet heeft er alle schijn van dat de filmmakers van Bollywood de laatste tijd gepreoccupeerd zijn door de snijdende spanning tussen India en Pakistan waarbij beide landen zelfs op het randje van een kernoorlog hebben gestaan. Terwijl vroeger moslimtaferelen enkel vanuit een gevoel van meewarigheid en amicaliteit in Indiase films een plaats kregen toebedeeld , is dit thema de laatste tijd een vrij centrale plaats gaan innemen binnen de door doorgaans van ordinaire romantiek gelardeerde Hindi movies.

Een van de nieuwste films waarin voornoemd item op een vrij innemende wijze is gedramatiseerd, is Veer Zaara met als hoofdrolspelers Sharuh Khan die zich nog steeds niet heeft laten verdringen door de enorme lichting better looking nieuwkomers en Preity Zinta, welke laatste bij mij althans het meest in het oog springt vanwege het kuiltje in haar linkerwang. Hoewel het plot naar Indiaas gebruik behoorlijk eentonig en afgezaagd is, vangt de film aan met een flashback waarbij de in een Pakistaanse detentie verkerende Sharuh Khan zijn levensverhaal ontvouwt voor Rani Mukarji. Zij slaagt erin hem in haar functie als advocaat op een buitengewoon persoonlijke, vertrouwenwekkende en sentimenten niet schuwende manier te benaderen met het nobele doel zijn dossier te heropenen.

Veer Zaara, sympathiek drama met amusante achtergrond muziekSharuh Khan had voorheen zijn mond , waar volgens mij in de 25 jaar dat hij in detentie zat zelden een tandenborstel door is geweest, voor niemand anders op zelfs een kiertje willen plaatsen. Hij vertelde zijn advocaat bijna hartstochtelijk en met alle details ( inclusief de door hem gezongen liederen ) dat hij vroeger als reddingsbrigadier onder het parapluutje van de Indiase Airforce had geopereerd . Zijn eerste kennismaking met Preity Zinta vond dan ook plaats vond tijdens een reddingsoperatie waarbij deze hulpbehoevende dame gelijk op het netvlies van Sharuh Khan werd ingelazerd. Preity Zinta was op dat moment in India om de laatste wens van haar overleden Hindoe-oma in vervulling te brengen door haar as over de kabbelende wateren van haar eigen geboorte grond te verstrooien. Doordat de bus waar zij in zat in een ravijn kantelde, begon het geluk Sharu Khan toe te lachen. Hoewel de relatie tussen deze twee op het eerste gezicht weinig te wensen overliet , deed deze kwestie bij het bekend worden in het familiefront op verzet stuiten omdat Sharuh Khan van Indiase bloede zou zijn en Preity Zinta van Pakistaanse makelij. Deze laatste daarentegen werd door de ouders van Sharuh Khan, in de film verpersoonlijkt door de zwaargewichten Amitab Bachan en Hema Malini, gelijk een barbiepop in de armen gewiegd en beknuffeld en mocht zij zelfs een offer brengen tijdens een Hindu-ritus. Dit laatste element vond ik verrassend en het doet volgens mij de boodschap van deze film aan kracht winnen en bezorgt de film een sympathiek aureool.

Het tragische van alles is dat Preity Zinta uitgehuwd dreigde te worden met een welbesneden moslimknaap maar aan welk gedwongen huwelijk zij zich op de valreep op een miraculeuze wist te ontworstelen . Doordat Sharuh Khan doodgewaand werd, deed Preity Zinta naar eigen overtuiging er goed aan zich te vestigen in diens geboortegrond, n.l. India. Mukarji die er met een paar juridische platitudes in slaagt Sharuh Khan uit de Pakistaanse detentie te halen en hem te rehabiliteren, bracht de twee teergeliefden, beiden inmiddels geknepen en ingehaald door de nietsontziende vergrijzing , bij elkaar en eindigt de film met de gebruikelijke tandpasta smile en door blijde gelaatstrekken doorkliefde en afgestreken tronies van de omstanders.

Zij die geen fuck aan deze film vinden, kunnen zich nog amuseren met de ongedwongenheid van de achtergrond- muziek die je met een vleugje sentimentaliteit de polsslag van het amusement doet gevoelen. De compositie is een bijzonder fraaie en toch gemakkelijk aansprekende melodie die de aandacht vasthoudt, Het enerverende ritme brengt je in vervoering vanwege de ongehoorde gelijkmatigheid welke bij iedere noot aan de dag treedt. Het volkomen esthetische van het strijkspel ( viool en cello ) is verpletterend.

Rabin Gangadin
Commentaar
Zoeken
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!